Νεα

Αλλεργία στην πενικιλλίνη; Μπορεί, αλλά συνήθως όχι!

Πολλοί ασθενείς πιστεύουν ότι οι ίδιοι, ή τα παιδιά τους, είναι «αλλεργικά στην πενικιλλίνη».

Αν και οι αντιδράσεις υπερευαισθησίας είναι μείζον πρόβλημα που σχετίζεται με τη χρήση πενικιλλινούχων σκευασμάτων, πολλές φορές αναφέρεται αλλεργία χωρίς να γνωρίζουν οι ασθενείς γιατί! Μπορεί εξαιτίας κάποιας απροσδιόριστης αντίδρασης σε μικρότερη ηλικία, ή γιατί ένα άλλο μέλος της οικογένειας έχει αλλεργία. Ένας άλλος λόγος είναι η ενδεχόμενη συνταγογράφηση αντιβίωσης για καταστάσεις που αυτή δεν αντιμετωπίζει: χαρακτηριστικό παράδειγμα η λήψη αντιβίωσης για μια απλή ιογενή λοίμωξη (κρυολόγημα). Σε αυτήν την περίπτωση, μπορεί να προκύψει εξάνθημα που συνηθέστατα δεν οφείλεται στο αντιβιοτικό αυτό καθ’αυτό αλλά στην ίωση που προϋπήρχε.

 

Τα παραπάνω οδηγούν συνήθως σε οδηγίες αποφυγής όχι μόνο των πενικιλλινούχων αντιβιοτικών αλλά και των συγγενικών τους κεφαλοσπορινών. Δυστυχώς, τέτοιες οδηγίες συνεπάγονται κατά κανόνα τη λήψη ακριβότερων, και με δυνητικά μεγαλύτερες παρενέργειες, αντιβιοτικών.

 

Αν και πολλοί ασθενείς, λοιπόν, επικαλούνται αλλεργία, μελέτη της Mayo Clinic στον Καναδά έδειξε ότι 80-90% αυτών δεν έχουν ενδείξεις αλλεργίας και αποφεύγουν τα αντιβιοτικά της ομάδας αυτής χωρίς λόγο.

 

Αληθείς αλλεργικές αντιδράσεις προκαλούν συμπτώματα όπως πομφούς (πετάλες ή καντήλες), συμπτώματα που μοιάζουν με άσθμα, ναυτία, διάρροια, εμέτους, οίδημα στα χείλη, τη γλώσσα ή το λαιμό. Μπορεί επίσης να προκαλέσουν πτώση στην πίεση, ζάλη ή απώλεια συνείδησης. Στην περίπτωση αυτή προκύπτει η εξαιρετικά επικίνδυνη κατάσταση της αναφυλακτικής αντίδρασης ή/και shock.

 

Επίσης, οι αληθείς αλλεργικές αντιδράσεις συμβαίνουν άμεσα, συνήθως σε 10-15 λεπτά από τη λήψη του φαρμάκου. Κατά κανόνα συμβαίνουν μετά την πρώτη δόση του, ποτέ όμως την πρώτη φορά λήψης – μόνο από τη δεύτερη φορά και μετά μπορεί να εμφανισθεί αληθής αλλεργική αντίδραση! Στην περίπτωση αυτή, θα πρέπει να υπάρξει αλλεργιολογικός έλεγχος (κατά κανόνα δερματικά τεστ αλλά και αιματολογικές εξετάσεις) ο οποίος θα επιβεβαιώσει αν υπάρχει πραγματική αλλεργία. Τότε σαφώς και δίνεται οδηγία αποφυγής του/των υπεύθυνων αντιβιοτικών αλλά και εναλλακτικές επιλογές για την επόμενη φορά που θα χρειασθεί αντιβίωση.