Νεα

Το άγχος και η κατάθλιψη σχετίζονται με περιορισμένο έλεγχο άσθματος.

Το άγχος και η κατάθλιψη είναι ψυχικές καταστάσεις που παρατηρούνται πολύ συχνά στους ασθενείς με άσθμα. Επιπλέον, όμως, σύμφωνα με μια τελευταία πολύ καλή μελέτη που δημοσιεύθηκε στο περιοδικό Annals of Allergy Asthma and Immunology και οι δύο αυτές οντότητες οδηγούν σε αδυναμία ελέγχου του άσθματος.

 

Ο καθ.Giorgio Ciprandi και οι συνεργάτες στο ιατρικό τμήμα του Πανεπιστημιακού νοσοκομείου Azienda του San Martino στην Ιταλία, ανέλυσαν 263 ασθενείς με άσθμα. Η διάγνωση τέθηκε μετά από κλινική εξέταση, σπιρομέτρηση και καθορισμό του εκπνεόμενου μονοξειδίου του αζώτου (FeNO), μια μέθοδο που χρησιμοποιείται κυρίως σε ερευνητικό περιβάλλον για τη διάγνωση του αλλεργικού άσθματος. Επίσης, εκτιμήθηκε η προσωπική αντίληψη της βαρύτητας των συμπτωμάτων άσθματος με το ερωτηματολόγιο Asthma Control Test (ACT) και με οπτικές κλίμακες. Τέλος, η ψυχική κατάσταση εκτιμήθηκε με ειδικά ερωτηματολόγια όπως το Hospital Anxiety and Depression Scale (HADS).

 

Από τους 263 ασθενείς, οι 97 (36.9%) είχαν άγχος, 29 (11%) είχαν κατάθλιψη και 71 (26.9%) είχαν και τις δύο καταστάσεις. Το μέσο HADS σκορ ήταν 6.4 βαθμοί για το άγχος και 3.8 βαθμοί για την κατάθλιψη – σκορ 7 σε κάθε κλίμακα υποδηλώνει τη παρουσία σοβαρής συναισθηματικής διαταραχής. Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι τόσο το άγχος (p:0.007) όσο και η κατάθλιψη (p:0.02) σχετίζονται με ανεπαρκή έλεγχο του άσθματος. Αναλυτικότερα, από τους συμμετέχοντες αυτοί με μη φυσιολογικό HADS σκορ κατάθλιψης είχαν σημαντικά μικρότερο έλεγχο του άσθματός τους όπως αυτό εκτιμήθηκε με την κλίμακα ACT (16.5 vs. 20.4) και χειρότερη πνευμονική λειτουργία (96.8 vs.102.2) σε σχέση με τους ασθενείς χωρίς ψυχικές επιβαρύνσεις (δηλαδή φυσιολογικό σκορ HADS). Επίσης, οι ασθενείς με κατάθλιψη ήταν στατιστικά σημαντικά βαρύτεροι (υψηλότερο δείκτη μάζας σώματος ΒΜΙ, p:0.002).

 

«Η παρούσα μελέτη επιβεβαίωσε όχι μόνο ότι το άγχος και η κατάθλιψη συνυπάρχουν ως νοσολογικές οντότητες με το άσθμα αλλά επιπλέον, όταν αυτό γίνεται, σχετίζονται με ανεπαρκή έλεγχο των ασθματικών συμπτωμάτων» γράφουν στη μελέτη οι συγγραφείς. «Επομένως, στα πλαίσια του χειρισμού των ασθενών αυτών θα πρέπει, σε κάθε περίπτωση, να συνεκτιμούνται οι συναισθηματικές διαταραχές που ενδέχεται να συνυπάρχουν».